پاسخ استاد به نقد صاحب جواهر با مراجعه به عبارت قواعد روشن مىشود كه هيچ اشكالى به عبارت قواعد متوجه نبود . مرحوم صاحب جواهر براى عبارت قواعد تفسيرى كرده كه مراد مرحوم علامه نيست . چون علامه در قواعد ابتدا مختار خود را در زمينه عيب پيدا كردن و تلف شدن وصفى از اوصاف بيان مىكند و سپس صورت قيمت سوقيه را مطرح مىكند و در پايان به سراغ اصل مطلب مىرود كه مسأله تلف شدن اصل عين در دست زوجه است و مىفرمايد « و تضمن النقص مع التلف دون الزيادة » اين عبارت راجع به تلف شدن عين است و راجع به نقص قيمت سوقيه نيست . مرحوم صاحب جواهر بعد از « النقص » فرموده « اى للقيمة لتفاوت السعر » و اين عبارت را مربوط به نقص قيمت سوقيه دانسته و گفته شما كه در مسأله نوسان قيمت سوقيه قائل به اقل الامرين بوديد ، چرا در اينجا ميزان در تفاوت قيمت سوقيه را يوم الدفع ذكر مىكنيد . در حالى كه علامه قبلًا قيمت سوقيه را گفته و در پايان به اصل مسأله كه تلف عين است بر مىگردد و مىخواهد حكم آن را بيان كند . اين با مطلبى كه راجع به قيمت سوقيه دارد ، تناقض ندارد . [ حكم چيزى كه زياده قيمت در دست زوجه پيدا كرده باشد و اين زيادى به جهت قيمت سوقيه نباشد ] متن شرايع : و لو زاد بكبر أو سمن كان له نصف قيمته من دون الزيادة و لا تجبر المرأة على دفع العين على الاظهر . اگر چيزى زياده قيمت در دست زوجه پيدا كرده باشد و اين زيادى به جهت قيمت سوقيه نباشد بلكه به جهت تغييرى باشد كه در عين ايجاد مىشود . مىخواهيم ببينيم در اين فرض چه حكمى هست ؟ فرض زياده بحث مشكلى است . كلمات شهيد ثانى ، مرحوم صاحب جواهر و صاحب كشف اللثام مندمج است . مرحوم صاحب جواهر معمولًا در بحث‌ها به سه صورت بحث مىكند : يك بحث بر اساس نظر مشهور و يك بحث هم طبق قواعد و يك بحث هم به حسب مقتضاى نصوص . ما هم بحث جارى را به همين صورت مطرح مىنماييم .